Jeden z najpiękniejszych szlaków długodystansowych - Szlak Rybacki

Szlak Rybaka zdobył swoje miejsce wśród najpiękniejszych długodystansowych wędrówek dzięki wyjątkowym widokom na odległe, strome i dzikie klify, złote piaszczyste plaże i lazurowy błękit Oceanu Atlantyckiego.

W ubiegłych latach szlak rozpoczynał się w wiosce rybackiej Porto Covo. Z biegiem czasu szlak został przedłużony i obecnie można go pokonać z plaży Sao Torpes, położonej około 10 kilometrów na północ od pierwotnego punktu początkowego. Celem całej wycieczki jest nadmorskie miasto Lagos.

Szlak, który jest bardzo dobrze oznaczony zielonymi i niebieskimi paskami, można przejść w obu kierunkach. My z Nikchą przeszliśmy go od przeciwnej strony, zaczynając we wspomnianym wcześniej Lagos. W trakcie wędrówki przez okolicę można również natknąć się na oznakowanie Rota Vincentina na tablicach informacyjnych. Łączy ona w sobie kilka rodzajów szlaków, zarówno historycznych, jak i takich, które można pokonać w ciągu dnia. Obejmuje również Szlak Rybacki, który jest znacznie bardziej malowniczy niż historyczny szlak śródlądowy.

Szlak Rybaka można pokonywać przez cały rok.

Zalecane miesiące to od września do czerwca, przy czym miesiące wakacyjne są najmniej odpowiednie, szczególnie ze względu na upały.

Najpopularniejszymi miesiącami wśród spacerowiczów są październik i listopad - wszystko jest jeszcze otwarte, a pogoda jest nieco przyjemniejsza niż w poprzednich miesiącach. Wiosna znów ma przewagę długich dni.

Cały szlak można przejść w spokojnym tempie w ciągu 10-12 dni, ale oczywiście można spędzić na szlaku znacznie mniej czasu.

Do wyprawy nie jest potrzebny żaden specjalny sprzęt. Dzięki możliwości nocowania w hotelach i hostelach zlokalizowanych na końcu każdego etapu,wystarczy mały plecak i podstawowy funkcjonalny sprzęt. Zalecamy zaplanowanie z wyprzedzeniem, gdzie chcesz spać - w sezonie miejsca noclegowe mogą być zajęte.

Jeśli zdecydujesz się spać na kempingach, spodziewaj się większego ciężaru w plecaku ze względu na sprzęt potrzebny do spania pod gołym niebem. Wypróbowaliśmy obie opcje. Ostatecznie najczęściej korzystaliśmy z pól namiotowych, które również znajdują się w prawie każdym mieście i poza sezonem wcale nie są drogie. Ze swojej strony mogę polecić np. eko-camping w Salem, który ma naprawdę piękną atmosferę.

Z ekwipunku na letnią przeprawę znaleźliśmy lekkie, trailowe buty do biegania, funkcjonalną odzież na słoneczną pogodę, ale też cieplejszą warstwę na chłodniejsze wieczory i poranki. Właściwie te same rzeczy, które spakowaliśmy na przejście części GR11.

Ważne jest, aby spakować ochronę przeciwsłoneczną w postaci kremu z filtrem SPF, nakrycia głowy i okularów przeciwsłonecznych. Jeśli wędrujesz szlakiem w najgorętszych miesiącach, tak jak my, zalecamy rozpoczęcie wędrówki wcześnie rano w komfortowych temperaturach. Wynika to z faktu, że po drodze brakuje zacienionych miejsc do odpoczynku, a dzięki wczesnemu rozpoczęciu można ukończyć cały lub część zaplanowanego etapu bez wyniszczającego bezpośredniego światła słonecznego.

W miastach i wioskach nie ma publicznych fontann do picia, tak jak w Hiszpanii. Nie ma jednak problemu ze zdobyciem wody - można ją uzupełnić lub kupić w restauracjach i barach, które często znajdują się tuż przy plażach. Osoby, które chcą odbyć podróż bez konieczności gotowania, mogą również posilić się w lokalach gastronomicznych znajdujących się na trasie. Nawet w małej wiosce można znaleźć co najmniej jeden sklep z podstawowymi artykułami spożywczymi. Nie ma więc potrzeby noszenia w plecaku prowiantu na kilka dni. Często również minimarkety na kempingach są dość dobrze wyposażone.

Jak widać z poprzednich informacji, możesz uczynić podróż tanią lub zrobić z niej "fantazyjną" wersję, w której jesz w lokalnych kawiarniach i restauracjach i kładziesz głowę w kwaterach po drodze. Możesz nawet skorzystać z usługi, która oferuje transport bagażu do wybranej lokalizacji.

Chociaż cały szlak, biegnący wzdłuż pięknego i chłodnego Oceanu Atlantyckiego, będzie kusił do regularnego odświeżania się, należy pamiętać, że na plażach nie ma publicznych pryszniców. Napotkaliśmy tylko jeden w Lagos i na nasze nieszczęście właśnie przestał działać.

Ważne jest również, aby wspomnieć o tym, jak działa transport lokalny. W Portugalii istnieją ogólnie dobre połączenia autobusowe i kolejowe między miastami. Jeśli podróżujesz autobusem, najczęściej wybierasz krajowego przewoźnika Rede-Expressos.

Zalecam rezerwację biletów z wyprzedzeniem za pośrednictwem ich portalu internetowego. Z własnego doświadczenia wiem, że nie wpuszczą cię na pokład autobusu bez wcześniej zakupionego biletu.

W przypadku transferów między głównymi miastami możesz skorzystać z usług międzynarodowego przewoźnika Flixbus. Skorzystaliśmy z niego na początku naszej podróży. Z Lizbony przejechaliśmy z przystanku Lisbon Oriente na główny dworzec autobusowy , Terminal Rodoviário de Lagos, gdzie połączyliśmy się z zielonymi i niebieskimi znakami zaledwie kilka minut spacerem od terminalu. Aby dostać się z Porto Covo do Lizbony, można skorzystać z usług autobusowych krajowego przewoźnika.