Przejście przez Niskie Tatry

Planujecie wyruszyć na zwiedzanie Niskich Tatr? Mamy dla was szczegółowy plan podróży po pięknej trasie. Wybieracie się z pełnym ekwipunkiem, a noclegi spędzacie w schroniskach po drodze. Wyruszacie rano, aby z zapasem czasu dotrzeć do kolejnego schroniska przed zachodem słońca. Zasypiacie zmęczeni, by rano obudzić się pełni energii i wyruszyć na spotkanie z nowymi wrażeniami.

Zaczynamy w Telgárcie, na przystanku przy urzędzie gminy. Przy przystanku znajduje się sklep spożywczy, gdzie zaopatrujemy się w ostatnie zapasy, po czym od razu skręcamy w prawo, podążając czerwonym szlakiem.

Początek trasy jest dość łatwy, ale potem zaczyna się prawdziwa wspinaczka. Przez kilkaset metrów przewyższenia towarzyszy nam dość uciążliwe zarośla. Kierujemy się w stronę Králova Hoľa (nadajnik). Stamtąd idziemy dalej po nagich równinach, z których rozciągają się przepiękne widoki. Pojawiające się od czasu do czasu duże kamienie i fragmenty skał w połączeniu z silnym wiatrem tworzą atmosferę rodem z „Władcy Pierścieni ” – piękno! 

Widoki towarzyszą nam jednak niemal aż do schroniska Andrejcová. Na wszelki wypadek zrobiliśmy wcześniej rezerwację (10 € ze śniadaniem) i już zamawiamy zupę kapuścianą oraz schłodzone napoje. Podoba mi się, jak po drodze i przy schronisku wyłaniają się Wysokie Tatry – byłam tam w zeszłym roku, myślę sobie! Schronisko szybko się zapełnia, a my idziemy spać. Spanie w pociągu sypialnym jest co prawda fajne, ale przez ciągłe budzenie nie udało nam się zbytnio wyspać.

W nocy w schronisku było niesamowicie gorąco. Budzimy się, na śniadanie jemy kiełbaski, a o 8:00 ruszamy już w kierunku schroniska Ramža. Już z samego rana spotykamy kilka osób, które nas przestraszyły, mówiąc, że w schronisku na pewno będzie pełno. Mówimy sobie, że w razie czego rozbijemy biwak. Dzisiaj czeka nas ponad 1000 m podejścia i 1150 m zejścia oraz około 20 km trasy.

Pierwsza połowa dnia jest super – wymagająca, ale z pięknymi widokami – hurra! Druga połowa okazuje się raczej do bani. Przedzieramy się przez zarośla, nieustannie przeskakujemy powalone drzewa, a nawet ja i Áďa po raz pierwszy upadamy. Na szczęście kończy się to tylko otarciami, ale na tym odcinku szlak jest tak zarośnięty, że w ogóle nie widzimy, gdzie stąpamy, i łatwo jest postawić krok „nie tam, gdzie trzeba”.

Kiedy w końcu, po 3 godzinach dzikiej wędrówki, docieramy na równinę, jesteśmy naprawdę szczęśliwi. Schronisko jest już na wyciągnięcie ręki!

Z obawą o przepełnione pomieszczenia podchodzimy do niej sceptycznie. I oto, o dziwo! Zupełnie pusta?! Jak to możliwe? Wszyscy na Andrejcovej mówili nam, że tam się spotkamy, a jest już 18:00 i nigdzie nikogo nie widać. Natychmiast poprawił nam się nastrój! Rozpaliliśmy ognisko, zjedliśmy kolację i hop do śpiworów!

Pierwsze sześć kilometrów prowadzi przez las i zarośla, ale potem otwierają się przed nami niesamowite widoki, które towarzyszą nam aż do schroniska im. M. R. Štefánika. Tutaj nocujemy, a cena za nocleg ze śniadaniem wynosi 35 €. Po drodze można zatrzymać się na obiad w Čertovici – przydrożnej restauracji. Potem jednak trzeba pokonać lokalny stok narciarski z pełnym brzuchem halušek. A to prawdziwe wyzwanie! Dzisiejsza trasa wszystkim nam się podoba.

Kiedy zbliżamy się już do schroniska, Ondra krzyczy do mnie:„Hej, niedźwiedź!”. Zamarłam! Jesteśmy na wysokości około 1 500 m, a po drugiej stronie zbocza patrzy na nas niedźwiedź brunatny – po prostu się tam wyleguje. Jest od nas około 1 km w linii prostej, a w rzeczywistości jakieś 2–3 km. Mamy naprawdę ogromną radość, bo lepiej go po prostu nie mogliśmy zobaczyć! 

Szkoda, że nikt z nas nie ma lustrzanki, bo telefonem nie da się w ogóle sfotografować niedźwiedzia – na zdjęciu mam tylko małą brązową plamkę… No cóż, ale szybko pędzimy do bezpiecznego schroniska, gdzie mamy rezerwację w 8-osobowym pokoju. Bierzemy gorący prysznic, jemy kolację i kładziemy się spać. Dzisiejszy dzień jest przecież super!

Rano zjemy jajecznicę i wyruszymy na najwyższy szczyt trasy, którym jest Ďumbier (2 048 m). Niestety jest to niewielki „boczny” objazd, więc musimy pokonać tę trasę tam i z powrotem tą samą drogą. W każdym razie warto to zrobić, a zajmuje to około 50 minut. 

Po drodze widzimy mnóstwo kozic, a przepiękne widoki na okolicę są naprawdę bezcenne. Kierujemy się prosto na Chopok (2 024 m), gdzie zaczyna się strefa turystyczna, a ponieważ kursuje tu kolejka linowa, jest tu sporo ludzi. Na szczęście te piękne widoki wcale nam tego nie psują!

Na szczęście ten zatłoczony przez turystów odcinek nie trwa zbyt długo i znów idziemy grzbietem sami. Docieramy do schroniska Ďurková. Nie da się tu dokonać rezerwacji z wyprzedzeniem. Działa to na zasadzie „kto pierwszy, ten lepszy…”. A my jesteśmy tu na czas! Delektujemy się zupą, naleśnikami i zajmujemy aż 5 miejsc na materacach! 

Aby zdążyć jak najszybciej dotrzeć do Donoval, budzik budzi nas już o 4 rano. W nagrodę wita nas piękny wschód słońca, a my po prostu idziemy, idziemy i idziemy. Ta trasa grzbietowa jest tak cudowna! To właśnie krąży mi w głowie przez całą drogę. Za każdym razem inna! Raz wygląda jak na Islandii, raz jak w Szumawie, raz jak w Irlandii… Różnorodność i bogactwo!

Ten etap mija szybko i około wpół do trzeciej po południu docieramy już do Donoval. To piękne miasteczko wypoczynkowe (coś w stylu Špindla, tylko ceny posiłków są tu w porządku). Zjemy więc obiad i autobusem jedziemy do Ružomberka. Stamtąd pociągiem wracamy do Pragi.

• Andrejcová (10 € ze śniadaniem, możliwość zakupu przekąsek)
• Ramža ( bezpłatnie)
• Terezka ( bezpłatnie)
• Ďurková ( 7 €, możliwość zakupu przekąsek)
• Schronisko Hiadeľské sedlo (bezpłatnie)
• Pod Kečkou (niewielka opłata)

• Schronisko im. M. R. Štefánika(35 €/os. ze śniadaniem)
• Kamienny domek pod Chopkiem(42 €/os. ze śniadaniem) 
• Hotel Rotunda ( dla wymagających, ok. 70 €/os.)

Polecamy i sprawdziło się u nas:

• Plecak o pojemności ok. 55 litrów
• Wygodne buty trekkingowe, kapcie do schronisk i domków górskich
• Bielizna funkcyjna, skarpety, sportowa bluza, szorty, koszulki
• Spodnie turystyczne typu softshell, kurtka wiatroodporna, ponczo przeciwdeszczowe
• Okulary przeciwsłoneczne, środek odstraszający owady, krem do opalania, ręcznik outdoorowy
• Mata do spania, śpiwór, kijki trekkingowe
• Kuchenka, naczynia outdoorowe, zapalniczka
• Dzwonek do plecaka (ze względu na występowanie niedźwiedzi), gwizdek (w plecakach marki Osprey jest zintegrowany z paskiem piersiowym)
• Telefon komórkowy, ładowarka, aplikacja pogotowia ratunkowego, pobrana mapa okolicy w trybie offline