Tour du Mont Blanc

Pierwsza opcja to wycieczka w grupie sześciu przyjaciółek, całkowicie zorganizowana przez nas same, podczas której miałyśmy nosić wszystko na plecach – w tym namiot, śpiwór, sprzęt do gotowania i większość jedzenia – a nasza trasa była zaplanowana od kempingu do kempingu.

Druga opcja pojawiła się zupełnie niespodziewanie, kiedy otrzymałam ofertę od biura podróży, z którym współpracuję, że poszukują tam przewodnika. 

Wycieczka z pełnym komfortem. Zakwaterowanie w schroniskach górskich, poznawanie lokalnej kuchni i nawiązywanie nowych znajomości z ludźmi równie „zafascynowanymi górami”. Taka miła letnia praca dorywcza. I tak zostało postanowione.

Otrzymałam grupę 16 klientów, podstawowy plan podróży, listę zarezerwowanych schronisk górskich oraz miejsce i godzinę, w której autobus wysadzi nas z klientami, a po tygodniowej wędrówce znów nas zabierze. I ruszyliśmy w drogę.

Trasa: Contamine › Schronisko Refuge de la Croix du Bonhomme 
Długość trasy: 10,3 km, różnica wysokości 1290 m

Wyczerpująca nocna podróż autobusem, przebita opona na autostradzie i jej wymiana. Początek nie był zbyt przyjemny, ale wystarczyło przejść pierwsze kilka metrów, pokonać pierwsze wzniesienie, podziwiać pierwsze widoki, a wszystko poszło w zapomnienie. 

Już od pierwszego dnia było w 100% jasne, że ta szesnastka różnorodnych osób jest zgrana jak jeden organ i że razem przeżyjemy wspaniały tydzień w górach, pełen zabawnych przygód. 

Najpiękniejszym momentem całego pierwszego dnia był zachód słońca, który oglądaliśmy na żywo z tarasu schroniska Refuge de la Croix du Bonhomme.

Trasa: Schronisko Refuge de la Croix du Bonhomme › szczyt Nete Nord des Fours › Schronisko Refuge des Mottets
Długość trasy: 15,4 km, przewyższenie 638 m

Rano wybraliśmy się na krótką wycieczkę na najwyższy punkt całej naszej trasy: szczyt Nette Nord des Fours (2 756 m). Nie widzieliśmy absolutnie „NIC”. Wokół panowała tylko mgła. Największą atrakcją tego dnia był zakup lokalnych serów i kiełbas w miejscowym sklepiku. Równie wspaniały był późniejszy postój na farmie i degustacja świeżych jogurtów koziego i owczego. 

A do tego całe to piękno wokół, przez które się przechodzi i które się chłonie. Chata pośrodku pastwisk, otoczona zielonymi wzgórzami i skalistymi szczytami, dopełniała romantyczny klimat tego miejsca. My jednak nocowaliśmy w dawnej chlewni i nie zraziła nas nawet wyższa cena za złociste piwo z beczki.

Trasa: Refuge des Mottets › Val Veny › Rifugio Maiso Vieille
Długość trasy: 20 km, przewyższenie 1280 m

Tego dnia był to jeden z najpiękniejszych etapów TMB. W przełęczy Col de la Seigne opuściliśmy Francję i po raz pierwszy ujrzeliśmy majestatyczny Mont Blanc w całej okazałości, tak blisko, że wydawało się, że można go dotknąć. Wkroczyliśmy na terytorium Włoch i już pierwszy odcinek trasy wydawał się jak z innego świata: dolina Val Veny. 

Ta dolina leży pomiędzy dwoma lodowcami. Można tu podziwiać kilka jezior lodowcowych, rzek, strumieni i potoków. Podążając spokojną, żwirową ścieżką, można podziwiać otaczające krajobrazy i robić zdjęcia telefonem, aby zachować te niezapomniane wspomnienia. Na mecie etapu czekała na nas chata serwująca dania kuchni włoskiej – prawdziwa uczta dla smakoszy z bajecznym deserem.

Trasa: Courmayeur (autobus) › Schronisko Elena › La Peule
Długość trasy: 20 km, przewyższenie 1160 m

Dzień rozpoczęliśmy od przejazdu dwiema kolejkami linowymi do miasteczka Courmayeur. Tam kupiliśmy kilka drobiazgów, wypiliśmy szybką kawę i zjedliśmy lody, a chwilę później wsiedliśmy do autobusu i przejechaliśmy 10 km dalej wzdłuż doliny, aby zaoszczędzić czas i siły. 

Wspięliśmy się o 300 metrów wyżej i znów znaleźliśmy się na oficjalnej trasie TMB z górskimi widokami. Ścieżka łagodnie pięła się w górę w kierunku schroniska Elena, a my mogliśmy cały czas podziwiać Mont Blanc. Natomiast od schroniska Elena, w górę do przełęczy, była to jedna wielka męka. Wszyscy bez wyjątku sapiąc i jęcząc, przedzieraliśmy się tam. Strasznie strome podejście, zdecydowanie nie była to żadna „bułka z masłem”. Tym razem, gdy dotarliśmy do celu, wszyscy bez wyjątku szybko padliśmy po kolacji.  

Trasa: La Peule › Champex-Lac › Relais d’Arpette
Długość trasy: 23 km, przewyższenie 640 m

Piąty odcinek był raczej tylko łącznikiem. Przeszliśmy przez dolinę, zatrzymaliśmy się nad dużym jeziorem rekreacyjnym Lac Champex, popływaliśmy, zrobiliśmy zakupy w sklepiku, a następnie przyjemnym spacerem przez las i wzdłuż strumyka dotarliśmy do zarezerwowanego noclegu. Tutaj znów mogliśmy podziwiać wspaniały zachód słońca, a przy kawie na tarasie był to widok bezcenny.

Trasa: Relais d’Arpette › Alpage de Bovine › Trient
Długość trasy: 16 km, przewyższenie 740 m

Kolejny dość spokojny etap z łagodniejszym podejściem po zboczu. Tuż przed przełęczą, w gospodarstwie Alpage de Bovine, skosztowaliśmy wyśmienitego włoskiego ciasta owocowego. Jednak zgodnie z prognozą pogody było oczywiste, że dzisiaj po raz pierwszy prawdopodobnie mocno zmokniemy. Zwiększyliśmy więc tempo. I naprawdę lało jak z cebra. Na szczęście część uczestników zdążyła dotrzeć do przełęczy, gdzie można było się schronić. Do celu dotarliśmy już przy słońcu, więc nagroda w postaci odpoczynku na tarasie była oczywista…

Trasa: Trydent › Col de Balme › Aiguillette des Posettes › Le Tour
Długość trasy: 15 km, przewyższenie 1165 m

Zaraz po przebudzeniu czekała nas niezła rozgrzewka – w ciągu dwóch godzin pokonaliśmy tysiąc metrów przewyższenia, docierając do uroczej przełęczy Col de Balme, skąd po kilku dniach znów ujrzeliśmy Mont Blanc. Euforia i radość z samego faktu bycia. Trudno to opisać, po prostu trzeba tego doświadczyć, sam tego chcesz!

Kolejny odcinek też był wspaniały – szlak grzbietowy z łagodnym podejściem aż na szczyt Aiguillette des Posettes. Nieustanne widoki na najwyższą górę Europy tylko potęgowały nasze emocje. Za to zejście okazało się prawdziwą męką – stromy zjazd na głębokość tysiąca metrów, nogi i kolana naprawdę cierpiały, a do tego zaczęło dawać o sobie znać nasze nagromadzone zmęczenie.

Trasa: Le Tour › Jezioro Chéserys i Jezioro Blanc › Chamonix
Długość trasy: 16 km, przewyższenie 1300 m

Nasz ostatni dzień. Nagromadzone zmęczenie i drobne problemy zdrowotne niektórych członków wyprawy sprawiły, że nasza duża grupa ostatecznie podzieliła się na trzy mniejsze. Pierwsza z nich zdecydowała się na przejazd autobusem prosto do Chamonix, zwiedziła miasteczko i wjechała kolejką linową, aby podziwiać widoki z góry.

Druga i trzecia grupa wybrały się natomiast ponownie w górę, a różnica polegała jedynie na tym, czy zjechały do doliny Chamonix pierwszą, czy dopiero drugą kolejką. Tutaj znajdował się jedyny nieco bardziej techniczny odcinek w postaci około pięciu drabinek jedna po drugiej. 

Następnie czekała nas trasa wokół jezior Lacs de Chéserys i Lac Blanc, co dla mnie było bez wątpienia kolejną najpiękniejszą częścią całego TMB. Odbicie Mont Blanc w taflach jezior, błękitne niebo nad głową – wszystko wyglądało jak z bajki. Jedynym małym minusem było to, że ze względu na łatwą dostępność miejsce to przypominało nieco Wacława. Nic dziwnego. Wieczorem kupiliśmy tylko kilka pamiątek dla bliskich w Chamonix, wsiedliśmy do autobusu i bajka się skończyła…

• Lekki plecak Osprey Hikelite 32
• Kijki Fizzan Compact 4
• Buty Altra
• Sandały Teva
• Kurtka Ternua, spodnie Rafiki, koszulka z wełny merino Smartwool z krótkim rękawem, skarpety, koszulka Ortovox z długim rękawem
• Okulary przeciwsłoneczne